Dagboek

Tot nu toe heb ik nog niet precies verteld wat er allemaal met mij is gebeurd, dankzij mijn moeder kan ik jullie dit vertelllen! Zij heeft namelijk alles voor mij bijgehouden terwijl ik half onder invloed van drugs en pijn de dagen voorbij zag gaan.

17 juli 2010

Koen is vertrokken naar Peru. Veel gehuild. Ik mis hem vreselijk, maar richt mij op de volgende dag wanneer ik naar Nijmegen zal vertrekken. eerst nog ff naar de kapper, want met dat lang haar zag ik het niet zitten om in het ziekenhuis bed te liggen en te douchen met de wond op mijn rug. Alles wat ik denk aan te doen in een grote koffer gedaan alle eet resten uit de koelkast gehaald en dan naar mama toe.
Die avond nog mijn lievelings gerecht gegeten lasagna:) Voor het eerst in een ziekenhuis bed geslapen (gehuurd voor na de operatie).

18 juli 2010

Beslissen wat meegenomen moet worden naar het ziekenhuis (uiteindelijk teveel meegenomen....). Koen nog op skype gesproken:). Webcam aangezet zodat hij mijn nieuwe haar kon zien (hij zag bijna niet:P). Toen kwamen rick en viev en was het dan zover....laptop mee tas spullen irma mee tas spullen mama mee tas met eten mee en in de auto gaan zitten. Het was mooi weer. In Nijmegen waren de voorbereidingen op de Nijmeegse vierdaagse bezig...zag er allemaal gezellig uit helaas zal ik er niks van mee krijgen. Rond 18 uur aangekomen bij het ziekenhuis. Daar werd ik door de verpleegster Bo een rondleiding gegeven en alles uitgelegd.
Toen zijn Viev, Rick, mama en ik nog bij Tanta Koosje gaan eten want we hadden nog niets gegeten en het restaurant van ziekenhuis was al gesloten om 19 uur. Een salade gehad, was lekker, maar de bediening was langzaam...jammer.
Toen afscheid genomen van viev en rick die komen morgen weer mij opzoeken. Op de kamer lag dus nog een ander meisje Sanne, zoals ik al eerder heb vermeld:) Haar moeder had ook scoliose en had ook operatie gehad ze liet ons de litteken zien, was heel netjes gedaan.
Rick had films op mijn laptop gezet dus had ik nog de film how te train a dragon gezien. Afscheid genomen van mama en toen moest ik gaan slapen. Ik heb eigenlijk niet kunnen slapen meer liggen piekeren en ronddraaien.

19 juli 2010

De zuster maakte mij wakker om 7 uur. Rond half 8 zouden zij mij meenemen naar de OK. Ik kreeg een tablet om te ontspannen. Dat werkte blijkbaar heel goed want ik heb met mijn moeder over de kapsel van koen gesproken en fotows laten zien waarvan ik zelf niet eens meer wist dat ik dat had gedaan! Ik zat te praten alsof ik zat was....
Blijkbaar heeft mama mij nog een big hug gegeven voordat ik werd meegenomen maar daar weet ik ook niks meer van. Kan wel iets herinerren van het aankomen in de voorbereidingskamer maar ook niet veel.
Een verpleeger maakte mij wakker hij zei dat het voorbij was. Mijn reactie: 'dat kan helemaal niet' (ik had inmiddels helemaal niet meegekregen dat ik naar de OK was gebracht). En vroeg vervolgens dan hoe laat het was....juist wat een vragen denk ik nu. Het was half 1. Ja dan kon wel kloppen. Dokter de Kleuver had mama gebeld dat alles vlot was gelopen en er geen moeilijkheden waren geweest tijdens de operatie. Mama gelijk iedereen gesmst en gebeld dat de operatie goed is gegaan.
Ik voelde me prima, het was de beste dag als ik terug kijk van de week. Ik voelde geen pijn en dacht als dit het is valt het wel mee. Om 1:40 kwam mama bij mij, ik zat vol slangen. Zelf zou ik ook niet weten wat de functies ervan waren maar goed. Ik leek op een chinees. Heel mijn gezicht was opgeblazen en mijn ogen waren dik. Maar na 4 uur op de buik te liggen is dat niet vreemd.
Dr. de Kleuver kwam nog ff langs om te vragen of alles goed was. Ik voelde geen pijn. Er werden fotows genomen, daar heb ik zelf weinig van mee gekregen maar die zagen er goed uit. Ik kreeg mijn eigen bloed terug. Mijn HB was 10.2 en na de operatie 8.2 dus goed.
De verpleegsters waren aardig. Ik heb Jolanda weer gezien (van hetbloed prikken):). Ik kreeg een pompje met morfine. Mocht ik zelf op drukken als ik extra wilde hebben tegen de pijn.
om half 7 komen viev en Rick!:D Van rick een super grote tijger knuffel gehad en een bos bloemen van viev!:D Al mijn smsjes gelezen en die hebben zij voor mij beantwoord.
na het bezoek ben ik weer in slaap gevallen. toen ik rond 9 uur wakker werd mocht ik een paar kleine slokjes water drinken. Ik moest het rustig aan doen. Om 11 uur is mama dan ook vertrokken. Sweet dreams....was het niet helemaal. Werd om de uur wakker en drukte dan op het pompje. De verpleeger controleerde steeds waar de verdoving zat, want die kan soms uit breiden of verplaatsen. Bij mij ging het te ver omhoog dat ik mijn nek niet meer voelde en koorts begon te krijgen. Dr. de Kleuver gebeld. Verdoving uitgezet. Na anderhalf uur voelde ik alles. Het deed veel pijn en de verdoving mocht weer aan. Er werd wel steeds gecontroleerd waar de verdoving precies zat.

20 juli 2010

Nog steeds veel pijn, ik als een gek op dat pompje duwen, maar die gad pas na 15 min elke keer iets die je pas weer na 10 min voelde. Ik kreeg een extra pompje erbij met andere verdoving. Ik had nog steeds koorts (39.1). De anesthesioloog komt langs en geeft een extra dosis morfine maar de pijn blijft. Ik moet nog een nacht op de IC blijven zodat als de pijn erger werd ze gelijk er iets aan kunnen doen. Ik drink paar kleine slokken appelsap nu. Nog steeds heel duf.
De fysiotherapeut komt langs. Ze luistert naar mijn ademhaling en oefent doet een paar adem oefeningen met me. ze is tevreden.
Er komen meer mensen op de IC te liggen. Naast mij komt een buurman, hij is al oud en zit heel de tijd te kreunen van de pijn (helpt niet echt denk ik dan want ik heb ook pijn!). Als hij slaapt snurkt hij keihard. Ik wilde zo snel mogelijk terug naar de afdeling waar Sanne lag.
Viev en Rick komen weer langs. Ik ben blij om hun te zien eindelijk wat afleiding! Viev is erg zorgzaam en rick erg lief.
Om 10uur vertrekt mama....sweet dreams. Niet echt om de uur wakker en de verpleeger komt vaak langs om te kijken of alles goed is. Maar beter geslapen als de vorige nacht! Ondanks mijn snurkende buurman.

21 juli 2010

Ik mag om 11 uur terug naar de afdeling!:D 3 infuses worden eruit gehaald. Ik heb nog 2 pompjes en nog 1 infuse. De 2 pompjes zijn wel echt nodig want de pijn is er constant.
Ik krijg bezoek!:D Merel en Eva komen langs!:D Viev is er ook. Daarna komen de ouders van Koen en tante Riki. Mijn chocolade voorraad groeit. Ik voel me nog steeds beroerd en heb veel pijn maar ben blij met de afleiding. S' avonds is viev en tante riki er nog. Viev helpt mij met eten, maar er ging niet veel in. Ik had weinig honger en mijn buik was opgeblazen. Sanne heeft ook een website met haar ervaring dus hebben we sites verwisseld.
Ik moet voor het eerst gaan zitten en staan. Enorm veel pijn. Valt heel erg tegen en last van misselijkheid. Even met Koen gebeld. Toen naar film gekeken. en toen moest ik gaan slapen. Het is vreselijk. Ik word steeds wakker van de pijn en kan geen andere houding nemen. Ik wil dat het ochtend word en mama weer bij mij kan zijn.


De rest volgt de volgende keer dit is het tot nu toe! een heel lang bericht! maar goed is er is dan ook veel gebeurd!

liefs irma