het is zo'n 3 weken na de operatie en ik zie al wel vooruit gang. Maar het gaat langzaam. Ik ben begonnen met korte uitstapjes maken met mama. Maar tot nu toe hou ik het max een uur vol. Het lopen is nog wel vermoeiend en pijnlijk. Als ik terug kom na een uur voelt het alsof ik 10 km heb gelopen met een rugzak vol stenen....
Maar ik krijg veel bezoek en dat doet me goed. Ik hou het steeds langer vol en ik heb ook steeds een moeder die zegt kom we gaan nu ff lopen. Ook al heb ik daar geen zin in ga ik wel mee want dat is de enige manier hoe de spieren zich gaan wennen.
Slapen gaat al wat beter ik kan nu zo'n 5 uur aan 1 stuk door slapen. Wel drink ik voor het slapen gaan warme melk en een leuke film om met een goeie gedachte naar bed te gaan.
Vaak moet ik nog in de spiegel kijken hoe ik moet staan om recht te gaan staan, want mijn hersenen zeggen iets heel anders tegen mij lichaam, zoals ik altijd al gewend was om te lopen, maar dat klopt nou natuurlijk niet meer. Ik heb 2 bochten laten corrigeren. Dus naast mijn schouders anders te houden moet ik ook mijn heupen anders zetten. En als ik dan zogenaamd "recht" voor de spiegel sta voelt het alsof 1 of ander dombo sta.
Verder is de pijn onderin mijn rug minder geworden, dat was voornamelijk spierpijn. Het doet alleen pijn als ik erop duw. Nu heb ik vooral last van de bocht bovenin dus tussen mijn schouderbladen. Daar heb ik nu ook spierpijn maar ook nog wel botpijn.
Ben ook sinds kort gaan afbouwen van de medicijnen en de eerste dag is moeilijk maar daarna gaat het steeds beter. Het zal denk nog wel een tijdje duren voordat ik helemaal zonder medicijnen zou kunnen. Dus dat het ziekenhuis je medicijnen meegeeft voor 10 dagen zegt niks eigenlijk, en het verschilt per persoon en de operatie natuurlijk.
bedankt voor alle lieve berichtjes en bezoeken kaarten en bloemen!:)
Liefs Irma
Geen opmerkingen:
Een reactie posten