het is dan zover...de avond ervoor. Ik lig in het ziekenhuis en mag vanaf 24 uur nix meer eten of drinken. Om half 8 's ochtends zal ik naar de OK worden gebracht. De verpleegster heeft me alles uitgelegd over de wond en wat er zal gebeuren na de operatie....in dat half uurtje is het meest over me heen gekomen. Maar ik ben niet bang voor de operatie. Gewoon alles over me heen laten komen en z'n gang laten gaan....
Het is stil op de afdeling en de groot ligt is net uitgedaan. Samen met een meisje lig ik op een kamer. Ze heet Sanne en is 18 jaar. Ze heeft ook scoliose. Donderdag was ze geopereerd. Bij haar hadden ze het via de zijkant gedaan. Tijdens de operatie had ze ook een klaplong gehad. Deze operatie was een stuk heftiger en ze had 3 dagen op de IC moeten liggen. Gelukkig hoef ik er maar 1 dag te liggen. Ik merk bij haar hoe zwaar het pas zal worden. Ze heeft het moeilijk en zegt dat het soms goed gaat en soms slecht. Het recht op moeten zitten is de eerste keer lastig zegt ze en je wilt het eigenlijk niet doen maar hoe vaker je het doet hoe beter. Ze vertelde ook dat het raar aanvoelt om te zitten en lopen omdat alles nu een ander plekje heeft.
Ik ben niet bang voor de operatie maar voor wat erna zal zijn. Al die beperkingen en ik denk dat ik niet genoeg geduld zal hebben om erop te wachten totdat ik eindelijk weer alles kan doen zoals en wanneer ik wil.
De verpleegster vertelde ook dat de derde dag voor mij een soort dip dag zal zijn want dan krijg je geen morfine maar paracetamol...door de verandering in medicijn en de frustatie zal het een moeilijke dag worden vertelde ze.
Bedankt voor al jullie lieve berichten! waarschijnlijk zal het ff duren voordat ik weer iets erop zet. Sanne haar zus hield haar blog voor haar bij vertelde ze want zelf had ze daar bijna geen energie voor. Dus die er zullen volgen zullen kort maar krachtig worden!;)
Veel liefs Irma
Geen opmerkingen:
Een reactie posten